Z wyrafinowaną namiętnością, po włosku

Planowanie, na szybko urodzinowego wypadu do Włoch, śladami Herberta, a jakże, dokonuję po trochu z kopią „Barbarzyńcy w ogrodzie", a tam takie kwiatki przynoszące bumerang wspomnień i myśli... :)

Znów widzę twoje powolne usta 

Nocą morze wychodzi im naprzeciw 

Nogi twych koni 

W agonii  zapadają się 

W moje ramiona śpiewające 

Widzę sen znów przynosi 

Nowe kwitnienie i nowych umarłych 

Zła samotność 

Którą każdy kochający w sobie odkrywa 

Jak grób rozległy 

Oddziela mnie na zawsze od ciebie 

Kochana w dalekich utopiona lustrach

Ungaretti